Val nu van je
stoel… blijkbaar bouwen oud Ministers en Senatoren pensioen op met ‘vuile’
aandelen. Een spaarpotje van een slordige 200 miljoen euro, opgebouwd zonder
vermogenswinst belasting welliswaar.
Gisteren kwamen
de groenen op de proppen met de onethische beleggingen die zich in het
pensionfonds van de Belgische Senaat bevinden. Een zéér terecht punt, me dunkt
én een vaak onderbelichte redenering. Beleggers geven, op geaggregeerd niveau
weliswaar, belangrijke signalen aan bedrijven. Men zou, denk ik, een case
kunnen maken dat beleggersactivisme effectiever kan zijn dan de barricade
opgaan tegen een bepaald bedrijf.
Het is echter
niet over de ‘onthullingen’ van Groen waarover ik het wil hebben. Het wordt
stilaan een mijn stokpaardje op deze blog; vermogenswinstbelasting. En wederom
de hypocrisie hieromtrent in het publieke debat. Volgens mij is er toch menig
begunstigde van dat fonds dezelfde, of toch van dezelfde politieke strekking,
als zij die moord en brand schreeuwen om de belasting loze winsten die Marc
Coucke opstrijkt.
Ik schreef hier
al uitgebreid over in vorige blogs, maar het blijft me verbazen hoe mensen erin
slagen om hun eigen voordeel als minder groot, of zelfs helemaal niet te zien.
Op een grote mediagenieke gebeurtenis wordt gesprongen zonder te beseffen dat
men zelf misschien al jaren lang met het zelfde systeem welvarender geworden
is. Ofschoon hun voordeel valt nog binnen het fatsoenlijke en dat van een ander
is toch wel net te decadent.
Misschien loont
het om wat te investeren in spiegels voor het parlement. Enige zelfreflectie
lijkt wel gepast.
Geen opmerkingen :
Een reactie posten